Jordania - ludność

Jordania leży nad dwoma morzami. Woda ma tu ogromne znaczenie, ale nie zawsze daje życie. Morze Martwe jest tak zasolone, że żaden organizm nie jest w stanie w nim funkcjonować.

Jordania to Królestwo, wydarte morzom i skałom. Tutejsze miasta nieustannie walczą z siłami natury. Są jak olbrzymie fabryki, podporządkowane konieczności produkcji cienia i wody.

Jordania to miejsce, które warto odwiedzić z przyjaciółmi. Każdy znajdzie tu coś dla siebie bez względu na to, czy lubi aktywny wypoczynek, czy też szuka duchowej inspiracji.

Jordania pełna jest oszałamiających zabytków, których znaczenie i piękno trudno porównać z czymkolwiek. Ta ziemia pamięta największe starożytne cywilizacje tego świata.

Sztuka handlowania to dla Jordańczyków swoisty rytuał, z którego przyjemność czerpać ma zarówno kupujący, jak i sprzedający. W dużych miastach suk odbywa się codziennie, a kupić można wszystko.

Jordania to w przeważającej części pustynia. Czerwono-pomarańczowy piasek porastają jedynie wysuszone trawy. Trudny klimat zostanie jednak wynagrodzony zwiedzającym niesamowitymi i niespotykanymi nigdzie indziej cudami natury.

Jordania jest wciąż nieodkrytą perłą Bliskiego Wschodu, której blask kusi każdego podróżnika. Spojrzenie w głąb tego kraju pozostanie na zawsze niezapomnianym przeżyciem i wyzwoli nieodpartą chęć powrotu.

Jordania nie jest przesadnie oblegana przez turystów, więc bez problemu zrealizujemy zaplanowane wycieczki. Spokój i ciszę można odnaleźć nawet w centrum ogromnego Ammanu.

Jordania - ludność

( 2 Votes )

Obserwując mieszkańców Jordanii można dojść do bardzo złudnego wniosku, iż jest to kraj mocno zróżnicowany pod względem ludnościowym. Tymczasem Arabowie stanowią zdecydowaną większość, bo aż 90%. Bez zbędnego zagłębiania się w antropologię, można w dużym uproszczeniu stwierdzić, że występuje problem ze wskazaniem typowego Araba, a w tym przypadku Jordańczyka. Może to bowiem być zarówno wysoki, jasnooki brunet, czy nawet szatyn, jak i ciemnoskórzy. Tych ostatnich jest znacznie mniej i ogólnie dominują mieszkańcy o jaśniejszej karnacji, czyli typ armenoidalny.

Szczegółową analizę pozostawiam jednak specjalistom, ograniczając się jedynie do ogólnego stwierdzenia, iż ciężko w pierwszej chwili rozeznać się, czy mamy do czynienia z rodowitym Jordańczykiem, czy też może przybyszem z Syrii, Jemenu lub Sudanu. Miejscowi dokonują klasyfikacji na podstawie ubioru, mowy itp., i są w stanie bezblędnie wskazać pochodzenie danego człowieka. Co więcej, jeśli nawet turysta z Europy charakteryzuje się - ogólnie rzecz ujmując - "wyglądem południowca", to i tak zostanie dostrzeżony w tłumie i zidentyfikowany jako Europejczyk, bądź też Amerykanin.

Ludność powstałej ponad 90 lat temu Transjordanii nieco się różniła od tego, z czym mamy do czynienia dziś. Podział wówczas przebiegał na tych, którzy żyli na pustyni i tych znad Morza Śródziemnego. Przy czym ludy pustyni Transjordanii prawie niczym się nie różniły od swoich pobratymców z Syrii czy Arabii Saudyjskiej. Mieszkańcy wybrzeża i żyznych dolin stanowili mniejszość, która wyróżniała się dużą otwartością i skłonnością do mieszania się. Ciężej im zatem było utrzymać odrębność. Ogromne znaczenie ma też liczna grupa palestyńskich uchodźców. Pojawienie się ich w Jordanii sprawiło, iż ludzie piasków utracili swoją przewagę. Obecnie szacuje się, iż stosunek mieszkańców pustyni do ludzi morza i doliny Jordanu wynosi pół na pół.

Przekrój demograficzny społeczeństwa jordańskiego, może na pewno napawać optymizmem. Dominuje model rodziny wielodzietnej, co bezpośrdenio wpływa na średnią wieku statystycznego Jordańczyka. Najwięcej jest ludzi młodych - ponad 40% to dzieci do 16 roku życia. Średnia wieku to 72 lata.

Jordańczycy stale przenoszą się z pustyni i wiosek do miast. Na terenach wysoce zurbanizowanych mieszka już 80% mieszkańców królestwa.